Roberto Assagioli
Psychosynthese vindt haar oorsprong in het werk van de Italiaanse psychiater Roberto Assagioli en dadeert uit het begin van de twintigste eeuw. Na zijn studie bij Freud praktiseerde Assagioili aanvankelijk de psychoanalyse in Italie, maar hij zag daar al spoedig de beperkingen van in. Zijn eerste publicatie zag in 1911 het licht. Later verklaart hij:
Freud schreef in een van zijn brieven dat hij alleen geinteresseerd was in de kelder van het menselijk bewustzijn. Psychosynthese daarentegen in geinteresserd in het hele bebouw. Zij probeert een lift te bouwen die een mens toegang geeft tot elk niveau van zijn of haar persoonlijkheid. Ook tot het dakterras, vanwaar we naar de sterren kunnen kijken en in de zon kunnen staan.
Psychosynthese verwerpt de psychoanalyse of gedragsmodificatie niet, maar benadrukt wel dat de behoefte om betekenis aan het doen en laten te geven, de behoefte aan hogere waarden en een spiritueel leven, even nodig is als biologische en sociale behoeften. Dat wil zeggen dat psychosynthese menselijke problemen die in eerste instantie op zichzelf lijken te staan, altijd in een ruimere context plaatst, in relatie brengt tot een groter geheel.
De werkwijze van psychosynthese is erop gericht het individu te helpen diens persoonlijkheid zo te ontwikkelen dat de verschillende aspecten ervan (subpersoonlijkheden) tot een synthese komen. Van belang daarbij is het herkennen van de diepere waarde die achter ieder deel van de persoonlijkheid ligt.
Psychosynthese maakt gebruik van verschillende technieken die uit verschillende disciplines afkomstig zijn en die gestaag verder ontwikkeld worden. Ze is er steeds op gericht te komen tot het ontdekken en toegankelijk maken van een spiritueel centrum in het individu en van daaruit tot het ontwikkelen van een harmonieuze en efficiente persoonlijkheid.